Toen de bladeren nog aan de bomen zaten….

Dit weekend werd de dijk bij ons huis voor een groot deel van de dag in beslag genomen door enthousiaste deelnemers aan de dijkenloop. Gisteren wielrenners, vanochtend skeeleraars en vanmiddag hardlopers.
Mensen die vol enthousiasme regen en warmte trotseren in zich uit de naad werken voor een medaille of een lintje. Ik mag daar graag vol bewondering naar kijken.

De loper hierboven had zo zijn eigen interpretatie van ‘dijkenloop’ en uit de naad werken. Iets voorbij ons huis werkte hij zich uit de naad om iets bruins op de dijk te laten lopen. Zie foto hieronder. Of hij hiervoor een lintje heeft gekregen, ik betwijfel het. Maar dat hij opgelucht en vol energie zijn weg vervolgde, dat was te zien.

Want de Alphenaren zijn best trots op hun dorp. Een dorp dat soms gewoon een vleugje verstild verleden heeft. Waar stilte nog gewoon is. Leven in en met de natuur vanzelfsprekend.
En dan missen we maar een supermarkt, een bank, openbaar vervoer……
Het wordt daardoor misschien wel een oase van rust in zo’n hectische wereld.

De veerstoep aan de Waal bij Tiel.
Voor het eerst dit jaar weer op de fiets naar mijn werk, net zoals vorig jaar zoveel keer.

Heel wat mensen die net als ik staan te wachten herken ik en zij mij.
De mevrouw van Jeugdzorg, de man in pak zonder fiets omdat hij aan de overkant opgehaald wordt. De scholieren. We knikken naar elkaar.

En net als vorig jaar komt het meisje met het lange haar op het allerlaatste moment aanracen. Ik vraag me af of haar vriendje nog aan de overkant op haar staat te wachten. En ja hoor….. hij staat er.
En ze omhelzen elkaar of ze elkaar ook bijna een half jaar niet gezien hebben.

Vandaag weer eens op de fiets rondgereden. Gelukkig had ik mijn fotocamera bij me…..

Op de foto het nieuwe stuk Maasenwaalweg, dat binnenkort wordt opengesteld. Vandaag hebben we het op de fiets verkend en dat gaf een heerlijk ‘autoloze zondag’-gevoel.

Al een paar weken bivakkeert deze zwaan bij ons in de uiterwaarden. Meestal helemaal alleen. soms in het gezelschap van doortrekkende ganzen.
We vermoeden, dat hij zijn partner is kwijtgeraakt. En van zwanen is bekend dat een paar hun hele leven bij elkaar blijft.
Hij wacht nu trouw als een moderne Orpheus op zijn Euredice……!

De zon komt op boeven een besneeuwde helling van de Maasdijk. Een prachtig plaatje zo te zien.
Als foto is het, zeg ik in alle bescheidenheid, dan ook een plaatje. Zeker als je bedenkt dat hij genomen is met mijn mobieltje.

Wat nadere bschouwing leert ook iets anders dan alleen het leuke winterplaatje. De oprit naar de dijk is ook al schoongemaakt. Niet op de foto te zien, maar wel waar: ook de tegelplaats voor de garage en de paadjes naar de voor- en achterdeur. Al met al een flink karweitje, waar mijn eega en ik flink wat zweet en spierkracht in hebben zitten. Niet erg, want het hoort bij het buitenleven.

Maar het kleurt dit plaatje toch iets anders. En nu de laatste achtergrondinformatie: hij is genomen vanuit het huis met een lekkere warme kop koffie in de hand. Dat was wel verdiend na een flink partijtje sneeuwruimen.

Al weken werd er in de pers, bij omroep Gelderland, door middel van grote advertenties gewaarschuwd voor werkzaamheden aan de Willem Alexanderbrug. Deze brug is een belangrijke verbinding voor het land van Maas en Waal met de A15 en dus de rest van het land.
Er zou maar 1 rijbaan beschikbaar zijn, een aantal weekenden lang zou de brug helemaal afgesloten zijn. Waarschuwingen voor enorme files, vertragingen. De verkeersborden langs de weg waren al geplaatst evenals stoplichten en noodverlichting. De voorbereidingen voor een extra ambulancepost in het weekend waren al in volle gang.

Op de dag dat de werkzaamheden volgens de campagne zouden beginnen, gingen veel mensen veel eerder van huis. Ik reed zelfs om om niet in de verwachte file te belanden. Maar er was geen enkele aktiviteit op de brug. Iedereen dacht de rest van de week, dat de werkzaamheden wel gauw zouden beginnen. Tot vandaag, een simpel berichtje in de krant: ‘Provincie blaast werkzaamheden af…’
De reden: de vergunningen zijn niet in orde!!!!

Mijn ergernis is, dat ze dat dit bij het begin van de campagne al wisten. Maar men vond het niet nodig de burgers, die onnodig gewaarschuwd waren en die allerlei ‘noodmaatregelen’ getroffen hadden, van dit uitstel op de hoogte te brengen.

Het is nog niet bekend, wanneer de werkzaamheden wel beginnen. Dat kan nog wel een aantal weken duren……

Als je fietst zie je soms verrassende dingen. Midden in een natuurgebied vonden we deze molen. Volgens het bord, dat erbij stond, is hij dit jaar naar deze plek is verplaatst. Hij stond eerst 2 kilometer noordelijker.
Dat roept bij mij nieuwsgierigheid op. Waarom is hij verplaatst? Waar stond hij eerst?
Wikipedia gaf antwoord:

De Poldermolen is een windmolen van het type grondzeiler en stond in het dorp Wadenoijen. Deze poldermolen is in 1888 gebouwd op de plaats van de in 1887 afgebrande molen aan de Lingedijk 131. De molen werd vroeger gebruikt voor het bemalen van de dorpspolder. De molen heeft geen naam en wordt naar de functie poldermolen genoemd. Vanwege de ongunstige ligging aldaar is de molen verplaatst naar het natuurgebied De Steendert tussen Est en Ophemert. De molen wordt gebruikt voor het malen van water in het natuurgebied De Steendert.

Afgelopen week ben ik weer aan het werk gegaan na een heerlijke vakantie. Ik heb me voorgenomen om, als het weer en mijn agenda het toe laten, op de fiets naar mijn werk te gaan.



De score deze week was dus 100%!! En dan is het leuk als je zo nu en dan door zo’n prachtig uitzicht beloond wordt. Deze foto is genomen vanaf de fietspont die tussen Tiel en Wamel vaart!!

Meer dan een week geleden ging een blog over de gerooide boomgaard achter ons en het verbranden van de gerooide takken [IJsland aan de Maas]. Even een update: de boel rookt nog steeds en de wind is ondertussen gedraaid: regelrecht richting ons huis.
Zelfs de hevige regen van de afgelopen dagen kon de Vesuvius niet doven. Ik heb nooit geweten, dat iets zo lang kon branden…

En dan begint mijn ergernis. De mest komt waarschijnlijk bij varkensboeren uit Brabant vandaan. Ze hebben daar meer varkens dan inwoners. Die varkens komen niet buiten, maar worden op de vierkante meter vetgemest, vaak volgepropt met allerlei hormonen en geneesmiddelen. Een allerbelabberst bestaan voor de dieren. Gevaarlijk voor de mensen, omdat er bij de varkens bacteriën gekweekt worden die resistent zijn tegen allerlei geneesmiddelen.
En dat alles omdat de mensheid zich vol moet proppen met goedkoop vlees.
Vrachtwagens vol varkens worden afgevoerd naar slachterijen. Wat overblijft, waar ze mee blijven zitten, is een gigantische hoop mest.

Mijn eega en ik hebben juist vanwege het dierenwelzijn en de aanslag op het milieu en de gezondheid ervoor gekozen zo min mogelijk vlees te eten. En dan is het wel erg stuitend als die troep juist voor je voordeur geloost wordt. Vandaar mijn ergernis….

Het eerste echt lekker zonnige weekend van dit jaar. ik verblijf bijna de hele tijd buiten. Om me heen fazanten, koolmeesjes, eenden, kraaien, mussen……

Ik had voor het eerst sinds weken weer een ‘vrije’ vrijdag. Het was een heerlijke dag om buiten bezig te zijn.
Ik heb het gras, voorzichtig, voor het eerst gemaaid.
En natuurlijk gefotografeerd…..