Mijn schoonvader is een echte paardenliefhebber. Ik interesseer me vooral voor hoe mensen zich gedragen.
Ik denk dat onze interesses zich in bovenstaande video samenvoegen. Het paard dat feilloos leiderschap [h]erkent. Maar ook het paard dat onmiddellijk ‘schijn-leiderschap’ onderkent en daar onmiddellijk op reageert.

Het dilemma in één quote. Je kunt bovengeciteerde varkenshouder die een varkensflat wil gaan neerzetten niets kwalijk nemen. Dit is gewoon jargon van een ondernemer. Niets mis mee: als de markt de prijs laag houdt, moet je aan de slag om je kostprijs om laag te krijgen. Pas dan behaal je winst.

De 20.000 varkens die hij wil opsluiten, het milieu en onze gezondheid zijn uiteindelijk het kind van de rekening.
Daar wringt wat mij betreft de schoen. Ik gun iedereen zijn boterham, maar ik ben ook begaan met wel en wee van dieren. Ik probeer ook het milieu goed door te geven aan de volgende generatie. Ook de volksgezondheid in verband met door intensieve veehouderij gekweekte resistente bacteriën gaan me ter harte.

Er is maar één echte oplossing: minder vlees eten en bereid zijn er een redelijke prijs voor te betalen.
De consument is aan zet. En het kan!! Kijk maar naar het succes van biologische producten. Of de bereidheid van veel producenten om eten minder vet te maken!!

Een Atalanta gefot0grafeerd bij een bezoek aan een prachtige tuin in Harkstede. Op zich al reden genoeg voor een plaatsje in de blog!
Eigenlijk heel toevallig kwamen we er achter, dat dit soort vlinders echte reizigers zijn. De Atalanta is een trekvlinder!! In het voorjaar vliegt deze vlinder van Zuid-Europa(!) naar onze streken. Deze trek gaat meestal op grote hoogte en vaak ‘s nachts!!

Ik kreeg door deze informatie naast bewondering voor de schoonheid en de kleur, ook respect voor de enorme prestatie van deze dieren!!

Een ragfijn stukje werk. Evenwichtig, bijna symmetrisch opgebouwd. Bestand tegen wind, regen.
Een lust voor het oog. Een soort landingsplaats voor nietsvermoedende slachtoffers.

De architect van dit wonder houdt zich op de achtergrond. Onzichtbaar.
Maar als een vermoeide bezoeker even uit wil rusten op deze mooie plek, komt hij als een roofdier te voorschijn.
Letterlijk een sluipmoordenaar, maar één met een perfect gevoel voor schoonheid.

Nog niet lang geleden was er een of andere hooggeleerde heer op de radio, die beweerde dat dieren zich gelukkiger voelden in de [mega]stal.
Ik geloofde er geen biet van.

Het filmpje hierboven bewijst mijn gelijk….

Al een paar weken bivakkeert deze zwaan bij ons in de uiterwaarden. Meestal helemaal alleen. soms in het gezelschap van doortrekkende ganzen.
We vermoeden, dat hij zijn partner is kwijtgeraakt. En van zwanen is bekend dat een paar hun hele leven bij elkaar blijft.
Hij wacht nu trouw als een moderne Orpheus op zijn Euredice……!

Ik ben altijd hevig onder de indruk van buizerds. Doodstil zittend, een scherpe blik en een strakke vlucht.

Ik probeer al heel lang zo’n vogel te fotograferen, maar het lukt steeds maar niet.
Van de week heeft mijn eega deze foto vanuit ons huis gemaakt. Hij is perfect, op één ding na: ik had hem zo graag zelf gemaakt!

Mijn eega is vorige week geopereerd. Ze is al weer een paar dagen thuis. Ze zal nog wel een poos het bed moeten houden. Maar het herstel gaat langzaam vooruit. Deze foto, die ze vanuit bed maakte van haar vriendjes, is hiervan het bewijs.
De vogels zal ik voorlopig maar van voer voorzien.

Ik begin de spotjes van ‘Wakker Dier’ steeds meer te waarderen. Hierboven een goed voorbeeld.

We hebben sinds kort ‘s ochtends vroeg en in de schemering deze bezoeker in het weiland achter……..
Een teken van de lente die er aan komt???

Bij ons in de buurt gespot. En de natuur laat echt niet met zich spotten. Spring is in the air….

Speciaal voor mijn schoonvader deze commercial….

Wie dacht dit jaar weinig last meer te hebben van wespen, heeft het mis. De ergste wespenplaag moet zelfs nog komen. Met dank aan het goede weer.

Door het droge weer en de relatief hoge temperaturen leggen de koninginnen die de winter hebben overleefd dit jaar tot twee keer zo veel eitjes als in andere jaren. En door de strenge winter hebben alleen de sterkste koninginnen, die een sterker en agressiever nageslacht voortbrengen, de kou overleefd. Er zijn door het goede weer ook nog eens meer insecten, waardoor wespen meer voedsel hebben.

Wespenhaters hebben nog maar één hoop, zegt bioloog Frans Jacobs van de Universiteit Gent in de Vlaamse krant De Standaard: als het veel gaat regenen, sterft een groot deel van de wespen van de honger. Zo niet, dan wordt het alleen nog maar erger. Door de vele wespen, zijn er ook meer koninginnen per nest. En koninginnen die de winter overleven, maken een eigen nest met gemiddeld weer 20.000 eitjes per stuk.

RTL nieuws.

Van dit soort nieuws ben ik eigenlijk niet zo gediend. Hebben we al flink last van wespen en dan komt iemand je vertellen, dat dit alleen nog maar het begin is!!

Afgelopen week was ik samen met een paar collega’s van andere ROC’s zogezegd ‘op de hei’.

Als er een foto is, die die intensieve dagen het beste weergeeft is het wel bovenstaande foto. In een landelijke omgeving, met pracht weer praten over handige inzet van computers en aanverwante artikelen op onze scholen.

Juist de rustige, landelijke omgeving zorgde ervoor, dat we flink wat meters hebben kunnen maken. En het was nog leuk en gezellig ook!!

In het bos bij onze buurman leeft een hele kolonie roeken. De laatste dagen waren ze erg onrustig.

Vanochtend lag dit exemplaar langs de dijk. In onze tuin tientallen veren als getuigen van een flink verschil van mening. Uiteindelijk heeft dit exemplaar klaarblijkelijk het onderspit moeten delven.

Was het een strijd om  het leiderschap? Had hij ruzie met een concurrent? Of  is hij door verschillende soortgenoten aangevallen, gezien de verschillende wonden op zijn lijf? Was hij een stoorzender in de groep, een ongewenst exemplaar?

Dieren zijn hard, lijkt het. Zijn wij mensen beter? Beschadigen wij ook soortgenoten niet en laten ze dan met levenslange littekens achter? Een leven lang lijden beter dan een genadige dood??

In de kolonie is sinds vanochtend de rust weergekeerd in ieder geval……

Een slechte fotocollage. De foto van de konijnen gemaakt met de verkeerde lens. Maar een fantastisch onderwerp.

Ik was bezig foto’s te maken van luchtballonnen tegen een prachtige avondlucht. Ineens zag ik twee konijnen vol verbazing zitten kijken naar dit verschijnsel.

Al jaren nestelen 2 koolmeesjes bij ons in de tuin in een nestkastje. Ik probeer al jaren ze te fotagraferen, maar dat mislukt steeds. Ze zijn razendsnel.

Afgelopen vrijdag heb ik een dik half uur met het fototoestel in de aanslag gezeten. Na 3 mislukte pogingen, was het ineens raak

Bron: De Pers

Ik ben pas op latere leeftijd overgegaan op een grotendeels vegetarische leefstijl. Omdat ik steeds meer overtuigd raak, dat we met het maar onbeperkt consumeren van vlees de dieren én het milieu te kort doen. Omdat er voldoende gezonde lekkere alternatieven zijn [ik ervaar het dagelijks!!]. Kijk maar eens op de site van ‘Meat the truth‘

Ik kan me voorstellen, dat er mensen zijn die daar anders over denken. Maar om nu een onderdeel van het ministerie van Landbouw, waar ook de teelt van gezonde gewassen onder valt, te muilkorven vanwege de uitgave van een vegetarisch kookboek, dat gaat me te ver. Dat lijkt op regelrechte censuur.

En dat terwijl we doodgegooid worden met door de Europese Commissie gesponsorde spotjes als: ‘Kip het meest veelzijdige stukje vlees…..’ of ‘Effe Checken’  Is dat geen propaganda meneer Ormel??

Meneer Ormel valt zoals zo veel politici door de mand. Hij is geen volksvertegenwoordiger, maar gewoon een belangenbehartiger. En dan ook nog wel een van het onnozelste soort.

Dit zijn de overblijfselen van een kraai. Gevonden in onze ligusterhaag. Waarschijnlijk is hij er op de een of andere manier in vastgeraakt. Heeft hij daarna niet meer los kunnen komen.

Het moet waarschijnlijk een vreselijke doodsstrijd geweest zijn. Wat overblijft, is een bijna helemaal vergaan karkas met nog een paar veren intact. Alsof hij nog een laatste kans wil hebben om weg te vliegen

Een foto van het grasveld bij ons onder aan de dijk. Het lijkt net of er iemand met een fiets door het gras is gegaan. Dat is gelukkig niet zo.

Het is een konijnenpad. Het stikt van de konijnen bij ons. Die hebben de gewoonte steeds dezelfde weg te gaan.  Vandaar een aantal platgetreden sporen.

Als ik ze wegjaag, nemen ze deze weg niet. Dan nemen ze het hazenpad!!!

Vandaag hebben we Barney laten inslapen. Hij was geestelijk helemaal de weg kwijt. Herkende ons en zijn omgeving niet meer. Daardoor was hij heel onzeker en angstig, heel eenzaam. Vaak in paniek.

Op zo’n dag denk je terug aan de goede tijden. Een trouwe, lieve kameraad. Blij, als jij blij was. Verdrietig, als jij verdrietig was. Het huis was vol leven als je thuis kwam.  Stil en koud, als hij er niet was.

Een kameraad. Door dik en dun. In lief en leed.

Onze hond Barney. Doof, vrijwel blind en de laatste tijd helemaal de weg kwijt. Hij herkent ons nauwelijks, is heel onrustig, onzeker en angstig.

Deze week was hij helemaal in paniek weggelopen en liet zich na heel veel moeite weer vangen. Hij kan zoals op de foto hele tijden staren en na een poos draait hij zich om en kijkt verward zijn vreemde wereld in.

De dierenarts  heeft als ultieme poging nog een medicijn voorgeschreven, dat bij mensen tegen Parkinson gebruikt wordt. Dat brengt soms bij honden wat verbetering in gedrag te weeg .  De eerste reacties van Barney zijn niet hoopgevend. Hij is nog even onrustig en angstig. Soms zoals gisteren even 30 seconden herkenning en genieten van aaien. Daarna weer die verwarde blik en mismoedig sjokkend liep hij weer naar de oven om daar een half uur in te kijken naar zijn spiegelbeeld.

Hij sleept zich naar zijn eind.