Mijn eega attendeerde me op deze clip.
Ik was meteen verkocht. Een band van 5 man die op één gitaar een wereldhit ten gehore brengt, nog beter dan het origineel. Geniaal, geniaal muzikaal…..!!

Het is vandaag 20 jaar geleden, dat Freddy Mercury overleed. Boegbeeld van Queen.
Ik weet nog dat ik voor het eerst ‘Bohemian Rhapsody’ hoorde. Ik was helemaal perplex. Een markant stuk, verschillende muziekstijlen in een song. Prachtige zang. En daarbij een intrigerende tekst.
Later zag ik ook de clip. Dito verbazing. Zo nu en dan bijna pyschedelisch.

Mijn broer had een casettebandje van Queen in zijn auto liggen. Als we samen in de auto zaten, ging de volumeknop op ‘Max’. We loeiden met Queen mee, speelden luchtgitaar op de klanken van Brian May.
De wereld kon niet kapot. Hemelse muziek en een nog onbezorgd leven zo leek het.

Dat gevoel komt iedere keer weer op, als ik de muziek hoor zo’n 35 jaar later. Aids voor Freddy en ook een wat minder onbezorgd vervolg van mijn leven….

Een fragment uit een van de vele talentenjachten, die de laatste tijd op de tv te zien zijn.
De optredens van deze muzikale familie waren een aangename verrassing tussen al het jeugdige talent, dat op ons afstormde.
Dat ze uiteindelijk niet wonnen, maar een ‘mini-playback’-achtig sterretje, zal ze niet veel uitmaken. Ze komen er wel, want echte klasse verraadt zich niet.

Mijn eega en ik vroegen ons van de week af, waarom het zo stil was rond Adele. Dat bleek alleen maar stilte voor de storm. Vandaag een spetterend live optreden bij Giel!!

Een gramofoonplaatje, dat vroeger in de platenkoffer van mijn vader zat. Het liedje intrigeerde mij. De zangeres niet zo bijzonder. Een beetje zoetsappig typetje, maar de zanger op de achtergrond in het tweede deel van het liedje daar fantaseerde ik over. Dat kon ook gemakkelijk, want ik verstond toen nog geen Frans.

Soms dacht ik, dat het een minnaar was, die achter de rozenstruiken zachtjes mee stond te neuriën met zijn stille geliefde, die op het balkon de bloemen water stond te geven.

Een andere keer, hoorde ik de stem van een wat oudere tenor. Dan was het meer een schoenmaker die vanuit zijn werkplaats luid mee stond te zingen met zijn vrouw, die in de huiskamer aan het borduren was.

Als ik nu weer luister, krijg ik weer dat warme gevoel van vroeger. De huiskamer, mijn moeder aan het breien, ik met meccano aan de slag. En de man op de achtergrond is niet de zanger, maar mijn vader die met gesloten ogen zit te genieten van zijn muziek.

Let op de tekst van het eerste couplet. Die is zo aktueel, het antwoord trouwens ook.

Eigenlijk bij toeval kwam ik bij de Groningse zanger Erwin de Vries terecht. Ik werd meteen gepakt door zijn muziek, zijn prachtige gebruik van het Gronings. Hierboven een voorbeeld. Nieuwsgierig geworden? Voer bij You Tube maar eens zijn naam in en je zult versteld staan van zijn repertoire.

Vorige week samen met mijn eega naar ‘Joseph, de musical’. We hadden vrijkaartjes, maar ik stelde me er niet zo veel van voor. Een musical gebaseerd op een bijbelverhaal. Het gedoe met ‘Op weg naar Joseph’ op tv had ik zoveel mogelijk ontlopen. Geen aansprekende namen in de cast.

Het was een enorme verrassing. Een warm bad. Verfrissende muziek, enthousiaste cast, enorm veel humor. En heel veel actie, beweging en kleur.
Hierboven een optreden van de cast bij de Uitmarkt vorig jaar. Het doet visueel geen recht aan de uitvoering in het theater, maar het geeft wel iets weer van het spetterende enthousiasme van de uitvoering. We hebben genoten!!!

Je kunt het met de SP in politiek opzicht eens zijn of niet, maar feit blijft, dat ze de moderne media als geen andere politieke partij weten te gebruiken. En iedere keer op een verfrissende, verrassende manier, zoals nu rond de AOW. Ook leuk Frits Lambregts weer eens te zien als sagrijnige aow-er.

Daarnaast ben ik het nu ook wel een beetje met ze eens. Waarom de rekening van de recessie, ontstaan door graaiende bankiers, alvast eenzijdig neerleggen bij mensen, die vanaf het begin van hun arbeidzaam leven is voorgehouden dat ze met 65 mochten stoppen. Die zoals ik tientallen jaren AOW-premie hebben betaald in de verwachting, dat hun dat genoegen van stoppen met werken ook ooit eens ten deel zou vallen.

Ik heb geen hekel aan werk, maar ik heb ook geen hekel aan ‘niet-werken’. Het lijkt me leuk om nog wat jaren ‘leuke’ dingen te doen. Als het aan sommige politici ligt, die hun schaapjes vast al wel op het droge hebben, moet ik daar wat mee wachten.

1973….. Een zaterdagavond in ‘de Fuik’ in Arnhem. Ik raakte in diep gesprek met iemand over muziek. Hij nam me mee naar de zolder. Er was daar verder niemand. Hij zette me in een stoel en zei alleen maar: ‘Luister……’
En toen in het halfduister klonk keihard deze muziek. Voor mij een geweldige universele ervaring. Ik heb een half uur ademloos met gesloten ogen zitten luisteren.

Gisteravond hebben mijn eega weer de cd opgezet en in het halfduister genoten van deze monumentale muziek. Het gevoel van 1973 kwam weer helemaal terug.

Misschien een idee om je ogen nu ook dicht te doen en gewoon je mee te laten voeren op de klanken van Pink Floyd………

Vorige week een vergeefse poging om Golden Earring op Appelpop te zien, kijk maar bij Appelflop. Deze week was het toch eindelijk zo ver. Een geweldig concert!!

Voor wie een langere video wil zien: klik hier

We hadden kaartjes voor Appelpop 2009, alwaar Golden Earring o.a. zou optreden. Mijn eega is een groot liefhebber van hun muziek. Daarom hadden we de trip er naar toe goed gepland:

Met de auto naar Wamel, de auto daar parkeren en met de voetpont naar Tiel vlakbij het Appelpopterrein. Een fluitje van een cent.

Toen we naar de pont bij reden, viel het ons op dat het nog erg rustig was. ‘Ach de meeste jongelui zullen er al wel zijn.’  Er was nog ruim parkeergelegenheid en er stond haast geen fiets. Er stond trouwens ook niemand bij de pont te wachten…..

We hebben toen toch maar eens goed op onze kaarten gekeken. Wat bleek: we waren een week te vroeg!!!

Maar het uitzicht was prachtig……… [zie boven]

U kent waarschijnlijk Frans Duits niet. Ik tot voor kort ook niet. Een week geleden dacht ik ook nog, dat het een uitgave van een woordenboek was.

Maar sinds het bedrijfsuitje heb ik hem leren kennen.

Frans Duits is een Tielse zanger met een repertoire dat lijkt op dat van Frans Bauer en André Hazes.

Zijn teksten zijn gemakkelijk te onthouden en ook de melodielijn is van een eenvoud, dat iedereen die kan volgen. Op de terugweg van ons uitje werd zijn nieuwste CD gedraaid. Een enorme sfeer in de bus!!

Na een half uur waren we thuis. Gelukkig, want meer Frans Duits kon ik niet aan. Vervelend alleen, dat dagen naderhand zijn muziek nog steeds in mijn hoofd zat.

In dit filmpje komt een dame met een dubbele onderkin, forse mannelijke wenkbrauwen, een kapsel van een eeuw geleden, in een soepjurk. Deze dame zegt ook nog eens, dat ze graag in de voetsporen wil treden van Elaine Page, dé musicaldiva van Engeland. Reden voor grote hilariteit bij publiek en jury. Maar dat verstomt op het moment, dat ze de eerste noten zingt. Iedereen stil……

Klik maar op link onder de foto om het filmpje te starten.

Klik hier: Susan Boyle

Ik ben Adele gaan waarderen. Een zangeres, die volgens mij uit het hart zingt.  Weinig overbodige opsmuk en geen kapsones. Overtuig je zelf!