Meer info klik hier

Nog steeds vragen mensen aan me hoe het gaat met de ontzanding. Hierboven mijn antwoord!! In een deel van het gebied een complete woestenij in plaats van de rustige, uitgestrekte uiterwaarden.

Men is druk bezig met het weghalen van de bovenste laag klei. Dat is soms wel een laag van 6 meter diep. Deze klei wordt tegen de dijk aangelegd. Heel wat bewoners hebben dan ook als enige uitzicht een metershoge kleidijk. In de tweede helft van het jaar komt het eerste winvaartuig van 25 meter hoog en 50 meter breed en die gaat het zand opzuigen. Dat zal ongeveer 8 jaar in beslag nemen. Geen prettig vooruitzicht voor de mensen die aan de dijk wonen.

Bij mij voor gebeurt dit gelukkig niet. De zandwinning blijft op enkele honderden meters afstand.

Vier foto’s. In dezelfde week gemaakt. Van het zelfde gebied. Namelijk: zandwingebied ‘Over de Maas’.
De bovenste twee staan op de website van de bewonersverening, waar ik lid van ben. Ze proberen weer te geven, hoeveel activiteit en overlast er nu al tijdens de voorbereidende werkzaamheden is.
De onderste twee staan op de webpagina van de gemeente West Maas en Waal gewijd aan de zandwinning. Zo te zien lijkt het er goed toeven met een mooi zonnetje.

Twee manieren van kijken naar hetzelfde verschijnsel. Het ligt er dus maar aan met welke bril je naar iets kijkt. Dat blijkt nu wel.
Meer foto’s staan op http://www.bewonersoverdemaas.nl

De voorbereidingen voor de zandwinning bij ons zijn begonnen.
Ik hou ook de website van de bewonersvereniging bij [http://www.bewonersoverdemaas.nl]. En wilde daaraan wat actuele foto’s aan toevoegen. tot zover niets mis mee.

Maar toen ik ter plekke kwam, stond de zon zo mooi. De ideale stand om prachtige foto’s te maken. Maar die prachtige foto’s zouden juist het tegenovergestelde doel bereiken. Ze zouden namelijk mooi zijn in plaats van afschuw op te wekken over de ingreep in het landschap.

Een waar dilemma, dat ik opgelost heb, door met mijn videocamera een filmpje op te nemen met geluid[!], waarin juist de overlast duidelijk werd. Enne…. die foto’s heb ik natuurlijk wel gemaakt!!

Vorige week dan eindelijk gestart. De zandwinning bij ‘Over de Maas’.
Na jarenlang verzet, hebben we vorig jaar de handdoek in de ring gegooid. En als je dan op locatie [zoals op de foto] met je neus op dat onherroepelijke feit gedrukt wordt, is dat even slikken.

Het is begonnen! Het gaat de komende 9 jaar door. Het landschap wordt ontsierd en dat wordt natuurlijk later weer hersteld, maar ondertussen…..

Wie wat meer wil weten: start ontzanding

Ik krijg een beetje weemoedig gevoel bij het zien van onderstaande beelden.
Het is misschien wel de laatste keer, dat er gecombined wordt in de ‘Moleneindse Waard’.

De komende 8 jaar wordt het uitzicht grotendeels bepaald door de ontzanding.

Een stukje uit de Gelderlander van vorige week vrijdag. Aan het woord dhr. Bleumink over zijn verwoede pogingen de provincie te bewegen meer onderzoek te doen naar de gevolgen van de bouw van een asfaltcentrale vlak bij Westervoort.

Het was voor mij zo herkenbaar. Toen wij begonnen met verzet tegen ontzanding, is mij hetzelfde gezegd. Zelfs vanuit de politiek.

Eigenlijk is het verschrikkelijk, dat er klaarblijkelijk zo geopereerd wordt. Hoezo Democratie? Ik deed vandaag mee aan een enquete van Maurice de Hond over vertrouwen in de politiek. Wat ik geantwoord heb???

Deze foto roept een glimlach bij me op:

Iedereen is gevraagd vooral lachend in de lens te kijken. Als je lang op commando moet lachen, wordt het langzamerhand een grijns. De heren op de tweede rij staan er krampachtig ‘ontspannen’ bij.

Iedereen schijnt te vergeten waar het eigenlijk om gaat: er wordt iets ondertekend!! Twee heren trekken de aandacht met een huzarenstukje. Het zijn burgemeester Steenkamp en een onbekende man, die in de krant wordt omschreven als ‘de ontzander’. Alsof hij in zijn eentje de schop gaat gebruiken. Het knappe kunstje van deze twee heren bestaat hieruit, dat zij een stuk ondertekenen, zonder er naar te kijken. We noemen dat ‘blind ondertekenen’ !!

Het geheel staat zo stijf bij elkaar, dat het associaties bij me oproept van oude foto’s en schilderijen. Zoals de Staalmeesters. Daarop staan ook een aantal heren ons aan te staren, waarbij je je ook af vraagt of ze weten, wat ze eigenlijk doen.

In dit geval klopt deze indruk. De heren weten echt niet wat ze doen en waar ze hun handtekening onder zetten. Wij wel: een overeenkomst afsluiten, die bewoners acht, nee 9 jaar in de kou zet. Met flinke risico’s voor veiligheid en gezondheid.

Misschien over een jaar al nostalgie, als zandwinners hun gang gaan!! Misschien zoals hieronder??

We waren dit weekend weer terug in Cuijck. Deze plek werd jaren geleden aangeprezen door de zandwinners als de locatie, waar je kon zien hoe mooi alles wel kon worden. Waar je kon zien, dat het allemaal wel meeviel.

Zo’n anderhalf jaar geleden was ik er voor het laatst. Met een tv-ploeg van TV Gelderland. We moesten van de man van Nederzand vooral filmen op een paadje, dat net aangelegd was in het kader van de ‘nieuwe natuur’. Het zou allemaal nog veel mooier worden. Ik moest maar eens terugkomen over een jaartje, dan was het al verder ontwikkeld.

Afgelopen weekend waren we er. Toch een beetje hoopvol, want misschien had hij wel gelijk gehad. Misschien viel het allemaal wel mee. Het viel bar tegen!!! Alleen wat opgroeiend onkruid, verder een droge kale saaie vlakte. Het paadje, waar we gefilmd hadden zag er nog beroerder uit dan anderhalf jaar geleden!!

Voor meer info, kijk eens op ‘Bewoners over de Maas’

Een teleurstelling dus. We hadden er wel een beetje rekening mee gehouden, maar toch……..

We gaan door. We zullende belangen van de bewoners die zo’n acht jaar lang last krijgen, blijven behartigen en wie weet, blijft dit ons bespaard:

Woensdag is het zover ……. Uitspraak van de Raad van State.

Nog even en dan weten we het……… Dan weten we of we gelijk krijgen, of ongelijk of een beetje gelijk. Dan weten we of we kunnen stoppen of toch door moeten gaan.

Heet lijkt al weer een eeuwigheid geleden, dat we in een regenachtig Den Haag op de stoep bij de hoge heren stonden

Straks ga ik naar zijn afscheidsreceptie. Toch wel met een beetje weemoed.

De afgelopen twee jaar kwamen we elkaar regelmatig tegen. Hij als wethouder, ik als voorzitter van een actiegroep.

We waren het regelmatig met elkaar oneens. Stonden lijnrecht tegenover elkaar. Maar op de een of andere manier was er wel respect. Begrepen we elkaar.

Hij was ook een oude actievoerder. Wist precies, dat je dan tot de rand moest gaan en soms erover.

Nu zat hij aan de andere kant. Moest vaak formeel zijn. Zich houden aan wetten en regels.

Toch had ik soms de indruk, dat hij er stiekem van genoot, hoe wij te keer gingen. Het deed hem waarschijnlijk herinneren aan vroeger.

Dag Gerard. Straks geef ik je mijn hand en bedank je. Vooral voor je vaak onuitgesproken begrip.

Mensen die deze blog regelmatig lezen, weten dat ik me samen met andere bezorgde bewoners regelmatig inspan om dreigende ontzanding in mijn omgeving te voorkomen.

Een van onze argumenten om het niet door te laten gaan, is de te hoge fijnstofconcentratie in de lucht, die er nu al is. Die door machines bij zandwinning alleen nog maar hoger gaat worden. De provincie en de gemeente weigerden tot nu toe om te meten. Daarom hebben we het vorig jaar zelf maar gedaan. Resultaat: alarmerende cijfers!!

De overheden[Rijk, provincie, gemeente] deden dat af met wat flauwe argumenten zoals ‘toevalstreffer’ en ‘we hebben zelf andere berekeningen.’

Dan is het leuk, als je door maar stug door te ‘googelen’ ineens een rapport vindt van het ministerie van VROM, waarin je gelijk bevestigd wordt:

Op alle negentien onderzochte locaties wordt de grenswaarde voor de daggemiddelde norm voor fijnstof overschreden. Op veertien locaties wordt ook de plandrempel overschreden. De achtergrondconcentratie fijnstof is in de gemeente West Maas en Waal overal dusdanig hoog dat ook zonder bijdrage van het verkeer de grenswaarde meer dan 35 maal per kalenderjaar overschreden zal worden.

Ik vermoed dat er deze week op het provinciehuis lichte paniek is uitgebroken, toen dit in de pers kwam.

Op de foto een aantal heren, die vroeg zijn opgestaan[ongeveer 6 uur 's ochtends] om een zitting bij de Raad van State bij te wonen.

Het ging namelijk om hún woongebied! Ze hadden protest aangetekend tegen een besluit van de provincie om minstens 8 jaar lang in hun woongebied zand te laten winnen.

Ze hadden ontdekt, dat er ernstige risico’s voor hun gezondheid en veiligheid waren, die door de provincie en de ontzander luchthartig weggewuifd werden. Ze hadden ontdekt, dat zandwinning bij hun in de buurt helemaal niet nodig was, omdat er al genoeg zand op de markt was. Dat er genoeg alternatieven waren[zandwinning op zee, hergebruik enzovoorts].

Ze wisten dus wel, dat ze gelijk hadden!! Maar ze wilden ook zo graag gelijk krijgen.

De zitting duurde bijna vier uur. Ingewikkeld juristengepraat. Mooie gladde praatjes. Jargon. En een houten kont van het zitten.

Toen ze weer buiten stonden wisten ze net zo veel als 4 uur daarvoor. Namelijk, dat ze gelijk hadden. Maar of ze het ook gekregen hadden van drie strenge hooggeleerde heren?

Over een paar weken weten ze dat ook, want dan volgt de uitspraak!!

Dit is een voormalige zandwinning. In Niftrik vlak bij ons.

Zo wordt natuur opgeleverd door ontzanders. Zo ziet het er uit als het echt gebeurt.

Wel wat anders dan op de mooie glanzende brochures die ze voordat ze aan de slag gaan verspreiden om mensen te paaien.

Hieronder bestaande natuur. In Alphen. Zeg nou zelf. Als je mocht kiezen……….

Het apparaat, waar we de afgelopen weken het fijnstofgehalte in de lucht in de omgeving hebben gemeten is weg. Naar een groep, die erg bezorgd is over de eventuele doortrekking van de A4 bij Delft. We hebben hem vandaag persoonlijk bij een van de leden afgeleverd.

Gek is, dat ik de routine nu al mis. Vier keer per dag naar de meter lopen en een half uur lang de uitslagen bij houden. In het begin leek het een heel karwei, maar gaandeweg werd het als vanzelf in je dagritme opgenomen. En nu ……… heb ik tijd over.

De groep in Delfgauw gaat er nu mee aan de slag. Een groep bevlogen mensen. Net als wij. Bezorgd om hun directe leefomgeving. Net als wij. Ze protesteren tegen iets heel anders dan wij. Maar het leuke was, dat er over en weer veel herkenning was. Inzet, soms fanatisme. Tegenwerking. Saamhorigheid. Charme-offensief van de tegenstanders. Enzovoorts.
Gesterkt zijn we terug gereden.

Zicht vanaf de Doorbraakdijk over de uiterwaarden van de Maas. In de verte de kerktoren van Lith.

Onderaan deze blog vanaf het zelfde punt op de Doorbraakdijk maar nu met zicht op de molen.

Een prachtig stukje natuur. Het straalt rust en ruimte uit. Dit pracht stukje natuur, deze oase van rust wordt bedreigd. Men wil hier namelijk 8 jaar lang zand gaan winnen. Diepe gaten van 40 meter diep, lawaai, fijnstof en een vervuilde horizon. En het is niet nodig: er is zand genoeg op de markt en er zijn alternatieven van zandwinning op zee.

Het gaat ons als bewoners om onze gezondheid en veiligheid. Om het behoud van deze plaatjes, die in Nederland steeds zeldzamer worden.

De oogst is binnen. De akkers in de uiterwaarden liggen er kaal bij.

De afgelopen weken hebben er duizenden ganzen gebivakkeerd om de tarwekorrels, die zijn blijven liggen, op te eten.

De zon laat zijn laatste stralen schijnen over de plassen, die zijn achtergebleven van de regen.

De torens van de waterkrachtcentrale en de sluis, staan als wachters aan de horizon.

Ik geniet van een fantastisch plaatje.

Misschien is dit wel het laatste jaar, dat ik van deze schoonheid mag genieten.

Want als het aan de ontzanders ligt, gaat de boel straks op de kop………

Wij als bewoners zoeken ons recht bij de Raad van State.

Zijn wij dan de enigen die dit zien??

Een filmpje over de streek, waarin ik woon. De streek waarvan ik geniet!!
Helaas is het ook het filmpje over de streek, waar ze willen ontzanden.

Dankzij Peter, een collega op mijn werk heb ik dit soort filmpjes nu ook zelfstartend gekregen!! Ik ben er best trots op!!

Een verontrustend bericht.

Een overheid, die natuurbescherming hoog in het vaandel heeft. Die bij plannenmakerij, zoals ontzanding bij mij in de buurt, altijd roept, dat er prachtige natuur voor terug komt.

Die overheid laat het liggen. Dat constateert de Algemene Rekenkamer.

Het is zoals zo vaak in de politiek. Mooie woorden, glanzende folders, vage beloften.

Wie is uiteindelijk het kind van de rekening?? Wij toch??

Hieronder een impressie van het gebied ‘Over de Maas’.Ik draaide deze het eerst voor een delegatie van Provinciale Staten.

Het ontzandingsproject, waar ik me met heel wat mensen tegen verzet gaat over het gebied ‘Over de Maas’.
De domeinnaam ‘Over de Maas’ wilden we graag registreren om te voorkomen, dat straks de ontzanders de domeinnaam gaan gebruiken om reclame te gaan maken voor hun verwoestende werk.
Het is natuurlijk de eerste hit voor mensen die informatie zoeken.

Een domeinnaam registreren kost op zich zo’n €5.
De door ons gewenste domeinnaam was helaas bezet. Door wie, was ons onbekend.
Tot ik er achter kwam, dat hij door zgn. domeinnaamkapers was geregistreed.
Dat zijn bedrijfjes, die voor zo’n €5 allerlei kansrijke of veel gebruikte namen registreren om ze dan voor veel geld te verkopen.
Ik was nieuwsgierig en stuurde een mailtje om te vragen, wat overname van deze domeinnaam zou kosten.
Gisteren kreeg ik bovenstaand antwoord!!

Onze vereniging heeft een bescheiden kas en die gaat op aan kosten voor onze advocaat.
De ontzanders hebben een vrijwel onbeperkt budget. De domeinnaam zal wel naar hun toe gaan. En wij zullen bescheiden te vinden zijn op www.bewonersoverdemaas.nl

Of misschien meldt zich wel een [anonieme] sponsor, die ons wil helpen.

De trouwe lezer van deze blog, weet, dat ik me samen met flink wat medestanders, verzet tegen ontzanding vlak bij ons in de buurt.[www.bewonersoverdemaas.nl!]
Dat gevecht kent meevallers en tegenslagen.
De laatste tijd wat tegenslagen. De zandwinners met hun vrijwel onbeperkte budget verspreidden een glossy folder huis aan huis. In de lokale pers verscheen een artikel over ze.
In beide gevallen een optimistische boodschap: ‘Het wordt prachtig!! Even met een bootje ontzanden, beetje overlast en dan ……: Hopla een fantastisch natuurgebied!!’

Gelukkig vandaag een artikel in de Gelderlander[klik voor de link], waarin we de kans kregen het een en ander recht te zetten. Dat doet goed.
Maar nog meer goed doen de reacties, die je krijgt naar aanleiding van dit artikel. Vaak uit onverwachte hoek. Allemaal zonder uitzondering: ‘Goed zo!!” of ‘Ga door!!’
Maar ook waardevolle suggesties!!

Je voelt dan even waar je het voor doet. En als je naar buiten kijkt, weet je het helemaal!! Afblijven!!