Weblog Antoine

Archive for the ‘sport’ Category

De Britse scheidsrechter Howard Webb heeft bijval gekregen van niemand minder dan zijn eigen moeder.
“De wedstrijd moet een nachtmerrie voor hem zijn geweest. Ik had echt met hem te doen, want Howard had zo uitgekeken naar dat duel”, vertelt ze op de website van de Engelse krant The Sun. “Hij werd behandeld als oud vuil door een paar van de beste spelers ter wereld. Zij hebben zijn optreden de nek om gedraaid. Hij was flink van de kaart. Hij wilde de wedstrijd niet de nek omdraaien, maar werd daartoe genoodzaakt. De WK-finale zou de beste wedstrijd van de planeet moeten zijn, maar het enige dat ik zag was dat mijn zoon werd uitgescholden.”

Bron: De Telegraaf

Voordat ik op de bescherming van mama Webb inga het volgende: de WK-finale werd inderdaad ontsierd door een aantal overtredingen, die op het veld niet thuis horen. Ook heeft de beste ploeg uiteindelijk gewonnen.

Ik weet niet of moeder Webb met dit interview haar zoon een dienst heeft bewezen. Door haar zoon zo in bescherming te nemen, zet ze juist het beeld neer, wat ik in de wedstrijd ook van hem kreeg. Namelijk, iemand die de indruk van autoriteit probeert te wekken, maar in feite geen autoriteit is.
Vanuit mijn ervaring als leerkracht herken ik dat onmiddellijk. Je hebt mensen die van nature uitstralen, dat met ze niet te spotten valt. Die op het juiste moment resoluut ingrijpen, waardoor iedereen weet: ‘Bij hem geen geintjes. Hij meent het!’
Kinderen en ook voetballers, want dat zijn net kinderen, voelen dat heel goed aan. Ze prikken onmiddellijk door schijnautoriteit heen en dan ontstaat juist het omgekeerde van wat de leerkracht/scheids beoogt. Hij valt van zijn voetstuk, het loopt hem uit de hand.
De ractie van moeder Webb bevestigt dat. Het is eigenlijk helemaal geen kerel van graniet, die zich door weinig van de wijs laat brengen. Nee, het is een …. moederskindje.