Hierboven de top 10 van zoektermen, die mensen het afgelopen jaar intypten om vervolgens op mijn weblog terecht te komen.
Als je ‘opblaaspop’ en ‘Banging Bonita opblaaspop’ bij elkaar telt, is dat met ‘vakantie’ de grootste zoekterm samen goed voor bijna 25 %.
Ook de rest van de zoektermen geeft niet de indruk met een serieuze weblog van doen te hebben: ‘sexy afrikaanse meisjes’, ‘jodenfooi’ en ‘gapen’.
Alleen Coen Free geeft het een klein beetje cachet.

‘Daan Modderman’, vorig jaar de grootste zoekterm, is helemaal verdwenen uit de lijst.

Ik ben heel erg teleurgesteld. Heb zelfs even overwogen me op te geven voor het vreemdelingenlegioen of in te treden in een Tibetaans klooster. Vooral, toen ik me bedacht dat een aantal van de lezers van déze blog natuurlijk op zoek gaat wat ik over ‘Banging Bonita’ of ‘Sexy Afrikaanse meisjes’ heb geschreven, waardoor de score straks nog hóger uitvalt…..

Vandaag is het onderwerp van meer dan 5000 blogs in 125 landen: de klimaatverandering.
Ze willen op deze dag hun totaal meer dan 11 miljoen lezers laten nadenken over de gevolgen van ons menselijk gedrag op het milieu, de omgeving waarin onze kinderen en kleinkinderen straks moeten leven.

Wat is het nut van zo’n dag? Worden hierdoor de onheilspellende gevolgen van ons gedrag gestopt? Gloort er ineens een gezonde veilige toekomst voor onze kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen?
Nee dat niet.
Maar het is zo nu en dan nodig om ons te bezinnen op waar we mee bezig zijn. Al Gore en zijn ‘Incovenient truth’ zijn al weer aardig uit ons geheugen gewist. De rampzalige gevolgen voor het milieu van ons handelen hebben we al weer aardig weggestopt. Deze dreiging mag nooit naar de achtergrond verdwijnen, maar moet mee richtsnoer zijn van ons handelen.

Het zou gemakkelijk zijn te wijzen naar landen, die nog meer dan wij aan het probleem bijdragen of weigeren het probleem te onderkennen. Ook het aan de schandpaal stellen van sommige multinationals die ontegenzeggelijk zich nog steeds meer bezighouden met het veiligstellen van de winst en milieuvervuilen bagatelliseren, heeft weinig effect.

Want de individuele mensen zijn het, die uiteindelijk het probleem creëren. Wij zorgen voor de berg afval, wij vinden plastic handig, wij rijden in auto’s, wij consumeren in steeds grotere hoeveelheden. Wij verwarren welvaart met welzijn…….

Daarom is het goed, dat we ons steeds weer bezinnen op waar we mee bezig zijn. Zo’n blog Action Day is een goede aanleiding om ons weer te bezinnen op waar we mee bezig zijn en dat was ook de bedoeling van deze post van mij.

Meer weten? ga naar Blog Action Day 2009

Tijd voor een klein feestje…..

Op deze locatie heb ik mijn 1000ste post geschreven!! Op de vorige bloglocatie waren het er ook zo’n 500, dus bij elkaar zo’n 1500!!

En dat terwijl ik eigenlijk begonnen ben in 2005 met het idee dat ik het niet zo lang zou volhouden, omdat mijn inspiratie wel vlug zou afnemen.


Ik ben dus toch een grotere kletskous dan ik dacht!!

eerste blog juni 2005

Het zal niemand ontgaan zijn de lay-out van mijn blog is wat anders. Op zich niets bijzonders. Wel bijzonder is, dat ik hem zelf ontworpen heb, met behulp van een handig programma ‘Artisteer 2.0′ en toen het helemaal fout dreigde te gaan schoot Janet me nog te hulp. 

Volgens de makers kan je oma hiermee zelfs een website ontwerpen, maar dat is wat overdreven.

Ik ben benieuwd wat jullie er van vinden.

 

Al eerder schreef ik in een blog over een simpele manier om mensen in ontwikkelingslanden door middel van een microkrediet een steuntje in de rug te geven[ zie: Schuldgevoel]. Ik vertelde, dat ik Hojikurbon Odinaev uit Tadjiskistan met $25 had gesteund om zaad en kunstmest te kopen.

Sommige recaties waren nogal kritisch. ‘Dat geld ben je kwijt!’ ‘Is het geen louche organisatie, waar bijna alles aan de strijkstok blijft hangen?’

Vorige week kreeg ik bericht: Hojikurbon had al 25% van zijn schuld terugbetaald. Op mijn rekening werd dan ook $6 teruggestort. Mijn vertrouwen in de mensheid duurt onverminderd voort.

Voor wat betreft de strijkstok, waar wat aan zou blijven hangen: ‘100% of every dollar you have loaned will be used by your entrepreneur to build their business.‘

Voor wie meer inlichtingen wil: Kiva: http://www.kiva.org/ of klik hieronder voor een voorbeeld van een project

De provider, waar mijn blog gestald stond, schreef doodleuk dat hij met ingang van het nieuwe jaar de stekker er uit trok. Maar…….. verrassing: een andere provider nam het over. Moeiteloos, geen problemen bij het overzetten van bestanden.

Helaas was dat niet het geval voor de blog!! Die was gekoppeld aan een SQL-database en die kon niet zo maar over gezet worden!! Hoe dat moest?? Dat wist hij niet!!

Gevolg: Grote Paniek hier achter het toetsenbord. Van SQL heb ik net zo veel verstand als mijn hond van de relativiteitstheorie. Daarom in paniek naar allerlei mensen een mailtje gestuurd: ‘HELP HELP red mijn blog!’

Heel veel reacties gehad:  Jammer. Zonde. Nee, helaas geen verstand van….. Misschien op deze of die site eens kijken!

Janet reageerde kalm. Stelde vragen. En nog meer vragen. En ging aan de slag. Kreeg tegenslag, want het lukte half. Ging stijfkoppig door. Het liet haar niet los. Zelfs midden in de nacht nog aan het prutsen. En na twee dagen prutsen……: Gelukt!!

Janet, namens alle lezers van deze blog [en dat zijn er tientallen] en vooral namens mij heel erg bedankt voor je inspanning. Je hebt me van een zenuwinzinking gered. Vooral mijn eega is je heel dankbaar, want ze ziet me sinds vanavond weer wat vaker beneden!!

Ik hoop dat je de tijd kunt nemen 10 minuten te kijken!!

Vaak worden nieuwe media, waaronder bloggen geassocieerd met leeftijd. Zoiets doe je niet als je oud bent. Op de foto het bewijs van het tegendeel: Olive Riley. Ze was met haar 108 jaar ‘s werelds oudste blogger!!

Op zich is dit al een prestatie. Een nog veel grotere prestatie is de inhoud van haar blogs. Naast verhalen over haar dagelijks leven in Broken Hill [Australi?], de opvoeding van haar kinderen, vergeleek ze in haar blog regelmatig de huidige tijd met de tijd die zij had meegemaakt. Zo werd haar blog een scharnier naar het verleden. Een krasse, frisse oude dame met een gezonde kijk op heden en verleden. Een voorbeeld wat een blog volgens mij moet zijn: een kennismaking met de gedachtenwereld van iemand. Iemand die wat te zeggen heeft. En dat had ze!!

Haar blog is te vinden op http://www.allaboutolive.com.au/ Je moet soms even geduld hebben, want de site is na haar overlijden op 12 juli jl. regelmatig overbelast. Kijk ook eens op You Tube waar heel wat video’s van haar staan.

‘Mooi..!!’ of ‘Ziet er goed uit’. En: ‘Een andere lay-out?’

De visuele aanpassing van de blog is niet onopgemerkt verlopen. Nogal wat, allemaal positieve, reacties. Ineens een stijgend aantal bezoekers.

Het heeft heel lang geduurd, voordat ik het aandurfde. Allereerst het installeren van de nieuwste versie van de software. Zouden alle ‘oude’ blogs wel te zien zijn? En de muziek te horen?

Daarna het uitkiezen van een nieuw ‘Thema’. Tientallen geprobeerd. Eentje uitgekozen. Die stuitte op niet al te veel enthousiasme van mijn eega. Dan maar weer een andere. Die was wel mooi, maar het plaatje van de kop was ‘te bijbels’. Dat aangepast. Daarna een hele hoop gepruts om allerlei Engelse termen Nederlands te krijgen. Diep in de ‘php-laag’ gedoken, maar uiteindelijk is het gelukt.

En dan is het fijn, dat je inspanning opgemerkt wordt……