Vandaag weer eens op de universiteit in de collegebanken gezeten. Als trotse vader. Trots op zijn zoon die zijn ‘Bachelor’ gehaald had. Volgend jaar zit ik er waarschijnlijk weer, nog iets trotser.
Zo’n vijftien jongelui werden vandaag even in de schijnwerpers gezet. Met een persoonlijk woordje en ook een korte omschrijving van hun scriptie.

Wat ik hoorde en wat ik zag, stelde me gerust. Het is nog niet helemaal mis met de wereld, als het aan het gros van deze jongelui ligt. Bijna zonder uitzondering studies, onderzoeken, scripties waar de maatschappij wat aan heeft. Of het nu ging om communicatieplannen voor een apothekersorganisatie, een website die een cultuur en jongeren met elkaar in contact kon brengen, intranet voor een grote vervoersorganisatie, een wervende site voor Philips…….. het was niet alleen wetenschappelijk, maar het had ook nut: het bedrijf of de organisatie waar het voor geschreven was kon er meteen mee aan de slag.
Ook erg geslaagd vond ik het onderzoek naar welke instructies voor oefeningen het beste effect hadden op proefpersonen met RSI-klachten: geschreven, auditieve of door mideel van animaties!!

Een geslaagde middag en niet alleen, omdat ik trots was op mijn eigen vlees en bloed!!