Saddam Hussein is gisterochtend opgehangen.
Ik heb daar een beetje gemengde gevoelens bij.
Natuurlijk: een afschuwelijke misdadiger is gestraft. Duizenden doden heeft hij op zijn geweten. Hele volken heeft hij geprobeerd uit te moorden. Zinloze oorlogen is hij begonnen.
Dus terecht dat hij gestraft is.

Maar toch……
Ik voel geen triomf. Ik voel geen opluchting.
Er lopen op de wereld nog heel wat meer dictators rond met [bijna] net zo veel bloed aan hun handen. Bosniërs, Serviërs, Congolezen, Argentijnen. Misschien zelfs wel Chinezen, Russen, Iraniërs enz. Pas geleden hebben we [de beschaafde wereld] een Argentijnse dictator op hoogbejaarde leeftijd een natuurlijke dood laten sterven.

De wereld is er sinds gisteren niet beter op geworden. Eén dictator van zijn voetstuk. En de rest? De dood van Saddam lost weinig op!!