Weblog Antoine

Archive for februari, 2007

Gewapend met een duimstok kwam hij mijn kamer in. Hij moest in een van de andere kamers net zo’n planbord ophangen als bij mij. Wilde de afstand tot het plafond weten. ‘70 centimeter’, mompelde hij en verdween.

Twee minuten later was hij weer terug. Ging weer de afstand tot het plafond meten. Op mijn vragende blik antwoordde hij: ‘Ik ben het weer vergeten. Dat heb ik vaker sinds mijn infarct van een half jaar geleden. In het begin moest ik het opschrijven, want dan kon ik het niet onthouden. Maar nu gaat dat steeds beter.’
Ik knikte en vroeg hoe het nu verder met hem ging. ‘Steeds beter. Je kunt er haast niets meer van merken. Soms nog wel met het praten, vooral als ik opgewonden ben. En ze zeggen, dat je karakter kan veranderen. Mijn vrouw zegt alleen, dat ik wat stiller geworden ben sinds die tijd. Maar dat heeft toch niets met je karakter te maken?’ Hij maakte aanstalten om weer te vertrekken.
Bij de deur keek hij nog even om. Hij grijnsde. ‘Het was 70 centimeter!!’, zei hij en was verdwenen.
Peinzend bleef ik achter.