We hebben gisteren weer een reis naar Groningen gemaakt.
Dit keer voor een familiereünie van mijn eega.
Nu is dat voor mij op zich een niet zo interessant uitstapje, want ik zie een heleboel mensen die ik vaag van gezicht ken van twee jaar geleden, maar meer ook niet.

Maar dit keer heb ik toch wel genoten.
Het was namelijk op een prachtige lokatie. Aan het eind van de wereld.
Aan de rand van een meer.
Rondom rust, ruimte en natuur.
Vooral stilte.
Alhoewel dat laatste met 60 druk pratende mensen even een dagje niet het geval was.